Uszczelnianie budowliUszczelnienie budowli posadowionych poniżej poziomu wód gruntowych

Uszczelnienie budowli metodą iniekcji, krystalicznej , wysokociśnieniowej , niskoskociśnieniowej , iniekcje kurtynowe.

Do uszczelnienia i odnowienia hydroizolaji poziomej i pionowej wykorzystujemy żywice poliuretanową i (iniekcja wysoko- i niskociśnieniowa) , która reaguje z wodą/wilgocią w celu utworzenia bardzo trwałej i mało plastycznej spoiny, odpowiedzialnej za uszczelnienie i wypełnienie pęknięć i łączeń w betonie oraz powstrzymanie wycieków wody. Zaprojektowana do zastosowania w celu wypełnienia i wzmocnienia betonu o osłabionej strukturze w wyniku ruchów struktury (ruchy sejsmiczne, ruch samochodowy itp.)

ZASTOSOWANIE

Wzmocnienie I uszczelnienie takich struktur jak: • Fundamenty, • Konstrukcje podziemne, np. garaże, • Tunele & przejścia podziemne, • Systemy ściekowe, • Zbiorniki, • Kanały wodne i tam. Skuteczne uszczelnienie i wypełnienie pęknięć oraz wolnych przestrzeni w betonie
Metoda iniekcji krystalicznej – wytwarzania blokady przeciwwilgociowej w murach zawilgoconych na skutek podciągania wody z gruntu – jest jednym ze sposobów osuszania murów, polegającym na wykorzystaniu tzw. „mokrej ścieżki”.

Zastosowanie takiego rozwiązania nie przewiduje w żadnym przypadku wstępnego osuszania ani odsalania murów. Zakłada wykorzystanie cieczy kapilarnych jako drogi do penetracji, a następnie krystalizacji uszczelniającej pory i kapilary materiału budowlanego (w szczególności cegły ceramicznej i zaprawy wapiennej).Blokadę przeciwwilgociową krystaliczną uzyskuje się praktycznie w czasie siedmiu dni. Uszczelniające działanie środka polega na tym, że jeden ze składników mieszaniny – aktywator krzemianowy – penetruje w murze metodą dyfuzji. Następnie jony wapniowe, pochodzące ze specyficznej dysocjacji portlantydu (minerału, który jest składnikiem cementu portlandzkiego), powodują wytrącenie w kapilarach nierozpuszczalnego w wodzie związku (najprawdopodobniej typu polikrzemianu wapniowego).

Charakterystyczną cechą wytrąconych związków jest to, że ich wytrącenie na początku kapilary nie blokuje penetracji w jej głębszych częściach – tak jak ma to miejsce podczas stosowania np. mieszaniny szkła wodnego z różnymi dodatkami (np. chlorek wapnia), gdzie promień penetracji, a zatem i blokady przeciwwilgociowej jest bardzo mały i technicznie bez znaczenia. Do takich sytuacji dochodzi także podczas stosowania metod polegających na utwardzaniu szkła wodnego za pomocą estrów organicznych.